List #6263
Ioannes DANTISCUS do Georgius SABINUSs.l., [after 1547-02-26]
Regest polski:
Dantyszek chętnie przeczytał książeczkę autorstwa adresata [najprawdopodobniej egzemplarz jego dzieł zebranych, wydanych w 1544 r.]. Powinien mu się odwzajemnić, lecz nie ma czym. Od dawna nie zajmuje się poezją, ale nie chcąc okazać się niewdzięczny, przesyła własny utwór poświęcony Lukrecji [najprawdopodobniej egzemplarz druku De duabus Lucretiis]. Prosi o wyrozumiałość, jeśli nie przypadnie mu do gustu. Jeśli coś z jego poezji mu się spodoba, wyśle mu to.
Iopes [Alexander von Suchten] nie zasłużył na opiekę adresata ani nie jest godzien jego wierszy. Zasługuje raczej na napiętnowanie i karę, ponieważ oczerniał współobywateli Dantyszka, a ponadto zbiegł przed sądem.
Dantyszek wraz z adresatem boleje nad śmiercią jego żony [Anny Schwarzerdt] i Pietra Bemba.
Podstawy źródłowe - stare druki:
Publikacje:
| ||||||||||||||||||||||||||||
Tekst + aparat krytyczny + komentarz Zwykły tekst Tekst + komentarz Tekst + aparat krytyczny
Leporis, salis, eruditionis
Plenum, quem toties videre avebam.
Ex hoc ingenii libens acumen
Transcurri; neque
Quem clarum tibi stemma iussit esse
Quidquid
Deberem siquidem, sed est supellex,
Scis, quam curta mihi, sub hac palaestra
Iam pridem qui
Ingratus tamen esse nolo totus:
Quam mitto, veniam dabis; placere
Quod possit tibi forte, deinde mittam.
Doctis hendecasyllabis, Sabine,
Pro quo tot precibus simul profusis
Exposcis veniam, licet sit usto
Dignus stigmate, contumax
Qui tangens fidibus chelyn malignis
Cives reddere, dixerat fidem quos
Infregisse; docere quod nequibat.
Poenas ferre graves calumniator
Coram iudicio, quod ergo fugit,
Mortem
Tecum condolui, piis utrisque,
Orans, Manibus ut quies beata
Nobis, quando vocabimur, petamus!
Nulli cedere nam solet propinquans
Cunctis terminus a Deo locatus.