List #2490
[Ioannes DANTISCUS] do Georg WITZEL (VICELIUS)Heilsberg (Lidzbark), 1541-09-24
Regest polski:
Dantyszek z radością przyjął list Viceliusa z 18 kwietnia [IDL 2414], będący świadectwem, że ten wciąż żyje, wbrew pogłoskom szerzonym z satysfakcją przez okolicznych luteranów. Podobna sytuacja miała miejsce półtora roku wcześniej, gdy rozchodziły się wieści, jakoby Vicelius, przyłapany na cudzołóstwie i wyrzucony z okna. Pogłoskom tym zaprzeczył Nicolaus Worlab, który - odpowiadając na pytania Dantyszka - zawiadomił go również, że Vicelius przeniósł się z Berlina do Würzburga. Niepewność co do życia i miejsca pobytu adresata powstrzymywała Dantyszka od pisania, choć jego list posiada już od sześciu miesięcy.
Pomoc uzyskał od Dietricha von Rheden, kanonika warmińskiego. Posiada on w Moguncji beneficja oraz przyjaciół, za pośrednictwem których przekaże list adresatowi razem z 20 talarami. Prosi o przyjęcie skromnego podarku jako początku nowej przyjaźni, która kiedy dojrzeje, wyda obfitsze owoce. Wraz z przyjaciółmi niecierpliwie czeka na ukazanie się dzieła adresata De Sanctis, którego stronę tytułową już wcześniej mu przesłał. Prosi o przesłanie pięciu egzemplarzy za pośrednictwem przyjaciół Rhedena w Moguncji, a także o inne nowe utwory, które Vicelius wspomniał w swoim liście, zwłaszcza zaś o ostatnią wydaną odpowiedź na paszkwile, których wiele krąży w Prusach. Gwarantuje pokrycie wszelkich kosztów.
Od Viceliusa zależy, czy będzie podtrzymywał przyjaźń Dantyszka, odpowiadając częstymi listami. Dantyszek zaleca, by kierować je na ręce Rhedena lub jego przyjaciół w Moguncji.
Krążą pogłoski, jakoby Vicelius żył z kobietą i miał potomstwo. Niezależnie od tego, jaka jest prawda, Dantyszek pragnie dowiedzieć się jej od niego samego. Przeprasza, że obowiązki nie pozwalają mu na dłuższy list.
Rękopiśmienne podstawy źródłowe:
Pomocnicze podstawy źródłowe:
| ||||||
Tekst + aparat krytyczny + komentarz Zwykły tekst Tekst + komentarz Tekst + aparat krytyczny
Salutem tibi prolixe precor a Domino Deo atque omnia f[elicia].
Reverendissime Frater
Qui me tuis cf.
Commodum se obtulit eximius et venerabilis dominus
Ceterum tuum erit, quo amorem in te meum coept[um] ... alimentis in dies facias ampliorem, crebras ad me dare litteras ... domino
Hic de te fertur, quod mulierem et libe[ros] ... foveas.[1] Utcumque res habet, a te scire aveo. Piguit, ve... occupationes non admittunt, ut alteram calamus paginam .... Tu iis brevibus, quae longam in te spirant benevolentiam, sa... ...tem esse puta.
Et feliciter atque diutissime vale.
Ex
[1 ] Indeed, from 1524