» Korpus Tekstów i Korespondencji Jana Dantyszka
Copyright © Pracownia Edytorstwa Źródeł i Humanistyki Cyfrowej AL UW

Wszelkie prawa zastrzeżone. Zabrania się kopiowania, redystrybucji, publikowania, rozpowszechniania, udostępniania czy wykorzystywania w inny sposób całości lub części danych zawartych na stronie Pracowni bez pisemnej zgody właściciela praw.

List #3401

[Ioannes DANTISCUS] do [Achatius? von] ZEHMEN (CEMA) jr.
Heilsberg (Lidzbark), 1548-07-03

Regest polski:

Dantyszek dziękuje adresatowi za częste i życzliwe listy oraz zapewnia o swojej przychylności.

Dziękuje także za przesyłane nowiny i prosi o ich częstsze przekazywanie. Dostrzega opłakany stan ojczyzny, nie widzi jednak sposobu wyjścia z kryzysu. Nadzieję na poprawę upatruje w Bogu.

W postscriptum Dantyszek informuje, że w chwili, gdy niniejszy list miał już zostać zapieczętowany, nadszedł kolejny list od adresata i jego ojca [prawdopodobnie Achatiusa von Zehmen (Achacego Czemy)] z pozdrowieniami i życzeniami długiego życia. Przyjął je życzliwie i je odwzajemnia.

Dantyszek nie znajduje rozwiązania dla niekorzystnego stanu spraw publicznych. Dzięki łasce Bożej może uda się osiągnąć coś, czego nie dostrzegają. Wykonał to, o co prosił go na karcie wsuniętej do listu.




Rękopiśmienne podstawy źródłowe:
1brulion język: łacina, ręką pisarza, AAWO, AB, D. 70, k. 372r (c.p.1, b.p.)
2brulion język: łacina, ręką pisarza, AAWO, AB, D. 70, k. 370v (t.p.)

Pomocnicze podstawy źródłowe:
1regest język: niemiecki, XX w., B. PAU-PAN, 8250 (TK 12), k. 553

 

Tekst + aparat krytyczny + komentarz Zwykły tekst Tekst + komentarz Tekst + aparat krytyczny

 

Quod saepius nos tuis litteris invisis, nobis est gratissimum et delectamur isto tuo erga nos amore et complacendi, quo uteris, studio , eo enim cotidie te nobis reddis cariorem, ita ut minime tibi, quod tamen novissimis tuis cf. Achatius von ZEHMEN Jr? to Ioannes DANTISCUS before 1548-07-03, CIDTC IDL 7489, letter lost⌊litteriscf. Achatius von ZEHMEN Jr? to Ioannes DANTISCUS before 1548-07-03, CIDTC IDL 7489, letter lost⌋ facere videris, de nostro erga te benevolo animo sit dubitandum, amamus te plurimum, idque ob honestos tuos mores et excultum ingenium, et vellemus nobis aliquando exhiberi occasionem, quo hanc nostram benevolentiam tibi possemus reddere testatiorem, numquam deerit prona nostra voluntas.

Gratificatus etiam es nobis multum cum adiunctis novitatibus et ut saepius huiusmodi perscribas, rogamus. Animo advertimus quidem Prussia, region in central Europe, bordered by Pomerania, Poland, Lithuania, and Livonia. From 1466 it was divided into Royal Prussia (Prussia Regalis), part of the Kingdom of Poland, and Teutonic Prussia (Prussia Ordinis Theutonici), comprising the remnants of the Teutonic Order’s state in Prussia. In 1525 the Order’s last Grand Master, Albrecht von Hohenzollern, converted to Lutheranism and became the first lay duke in former Teutonic Prussia (dux in Prussia), thereafter known as Ducal Prussia (Prussia Ducalis). By the Treaty of Cracow, Ducal Prussia became a fief of the kings of Poland⌊patriaePrussia, region in central Europe, bordered by Pomerania, Poland, Lithuania, and Livonia. From 1466 it was divided into Royal Prussia (Prussia Regalis), part of the Kingdom of Poland, and Teutonic Prussia (Prussia Ordinis Theutonici), comprising the remnants of the Teutonic Order’s state in Prussia. In 1525 the Order’s last Grand Master, Albrecht von Hohenzollern, converted to Lutheranism and became the first lay duke in former Teutonic Prussia (dux in Prussia), thereafter known as Ducal Prussia (Prussia Ducalis). By the Treaty of Cracow, Ducal Prussia became a fief of the kings of Poland⌋ statum esse afflictissimum, quomodo vero huic malo sit occurrendum et ille in integrum restituendus, non videmus. Omnia Deo sunt committenda, qui aliquando dabit meliora et laetiora tempora.

Bene vale.

Postscript:

Scheda in litteras iunioris Czem

Cum hae litterae fere essent obsignandae, cf. Achatius von ZEHMEN Jr? to Ioannes DANTISCUS shortly before 1548-07-03, CIDTC IDL 7490, letter lost⌊alteraecf. Achatius von ZEHMEN Jr? to Ioannes DANTISCUS shortly before 1548-07-03, CIDTC IDL 7490, letter lost⌋ nobis a te reddebantur, quibus nobis tuo et magnifici probably Achatius von Zehmen (Achacy Cema) (*ca. 1485 – †1565), 1517–1531 Chamberlain of Pomerania; 1531–1546 Castellan of Gdańsk (Danzig); 1545–1546 Voivode of Kulm (Chełmno); 1546–1565 Voivode of Marienburg (Malbork) (SBPN 1, p. 194-195; ORACKI 1984, p. 38-39; Urzędnicy 5/2, p. 198; PSB 4, p. 325-326)⌊parentisprobably Achatius von Zehmen (Achacy Cema) (*ca. 1485 – †1565), 1517–1531 Chamberlain of Pomerania; 1531–1546 Castellan of Gdańsk (Danzig); 1545–1546 Voivode of Kulm (Chełmno); 1546–1565 Voivode of Marienburg (Malbork) (SBPN 1, p. 194-195; ORACKI 1984, p. 38-39; Urzędnicy 5/2, p. 198; PSB 4, p. 325-326)⌋ tui nomine omnia fausta cum longaeva vita precaris. Nos hanc tuam et probably Achatius von Zehmen (Achacy Cema) (*ca. 1485 – †1565), 1517–1531 Chamberlain of Pomerania; 1531–1546 Castellan of Gdańsk (Danzig); 1545–1546 Voivode of Kulm (Chełmno); 1546–1565 Voivode of Marienburg (Malbork) (SBPN 1, p. 194-195; ORACKI 1984, p. 38-39; Urzędnicy 5/2, p. 198; PSB 4, p. 325-326)⌊parentisprobably Achatius von Zehmen (Achacy Cema) (*ca. 1485 – †1565), 1517–1531 Chamberlain of Pomerania; 1531–1546 Castellan of Gdańsk (Danzig); 1545–1546 Voivode of Kulm (Chełmno); 1546–1565 Voivode of Marienburg (Malbork) (SBPN 1, p. 194-195; ORACKI 1984, p. 38-39; Urzędnicy 5/2, p. 198; PSB 4, p. 325-326)⌋ tui optionem grato animo suscipientes tantumdem et si quid addi potest, vobis coniunctim reprecamur.

Quomodo vero per nos Royal Prussia (Prussia Regalis), region, part of Prussia annexed to the Kingdom of Poland in 1466 under the provisions of the Second Peace of Thorn⌊rei publicaeRoyal Prussia (Prussia Regalis), region, part of Prussia annexed to the Kingdom of Poland in 1466 under the provisions of the Second Peace of Thorn⌋ status iam fere collapsus sustentari et restaurari debeat, non videmus nec in nobis consilium, quo hoc malum, quod nobis omnibus impendet, averti posset, invenimus. Gratia divina erit nobis exspectanda, ut ex ea omnia moderentur et alium finem quam eum, quem nos anim{i}advertimus, sortiantur . Cum inserta in tuas litteras scheda hoc, quod fieri petiisti, egimus etc.