» Contact
Copyright © Laboratory for Source Editing and Digital Humanities AL UW

All Rights Reserved. No part of this publication may be reproduced or transmitted in any form or by any means, electronic or mechanical, including photocopy, recording or any other information storage and retrieval system, without prior permission in writing from the publisher.

Letter #3902

[Ioannes DANTISCUS] to [Sigismund II Augustus Jagiellon]
Graudenz (Grudziądz), 1543-10-01

English register:

When Dantiscus was leaving the king’s [Sigismund I Jagiellon] court, the king granted to him a privilege for his brother Georg von Höfen. According to this privilege, he is allowed to transport 100 lasts of salt from Gdańsk (Danzig) to Kaunas (Kowno) in Lithuania without paying customs duties, and to sell it there through his agents. He has sent one of them, Bernard Thule, but he fears that Thule might be given trouble by customs officials or other individuals.

Therefore, should anything happen to Bernard and were he to write Sigismund II Augustus asking for help, he asks the king to graciously show him favour and support him in defending the privilege signed by the addressee’s own hand.




Manuscript sources:
1rough draft in Latin, autograph, AAWO, AB, D. 7, f. 12v (t.p.)

 

Text & apparatus & commentary Plain text Text & commentary Text & apparatus

 

Serenissima Regia Maiestas etc.

Humillimam obsequentissimae meae servitutis commendationem.

In abitione mea nuper a serenissimo atque sancto Serenissimae Maiestatis Vestrae genitore, domino meo clementissimo, obtinui ab eius serenissima maiestate pro fratre meo germano Georgio a Curiis Dantisco, qui tum mecum erat, ut sine quavis telonei solutione centum lastas salis a Gedano in Lituaniam usque Cawno per suos curatores libere ducere inibique divendere possit. Quorum cum unum, Bernardum scilicet Thule, cum eiusmodi centum lastis in praesens ad Magnum Ducatum mittit, veretur, ne is eius curator a telonariis, quod hominum genus alieni solet esse cupidius, aut quibuscumque aliis molestatoribus impedimento quopiam afficiatur.

Qua de re Serenissimae Maiestati Vestrae, quantum demisse possum, supplicandum duxi, quodsi quid ad eum modum illi eveniret cumque iis meis litteris ad Serenissimam Maiestatem Vestram confugeret, ut ei clementiam suam benignamque diplomati, quod habet, Serenissimae Maiestatis Vestrae manu subscripto, tuitionem impartiri dignetur. In quo pientissimi principis officio supra id, quod ex debito prius debere me agnosco, longe ad serviendum me sibi perpetuo auctoratu reddet Serenissima Maiestas Vestra devinctissimum.

Cuius gratiae me supplicissime commendo Deum intime orans, ut eandem quam diutissime sospitet prosperetque in omnibus.

Datae ex comitiis Graudentinis, prima die Octobris MDXLIII.