Accepi ⌊Marienburgi paper damaged⌈[i]i paper damaged⌉⌋ 1541-05-10⌊X-a huius1541-05-10⌋ in ⌊comitiis nostris⌋ Magnificentiae Vestrae ⌊⌋ ⌊Viennae⌋ Austriae 1541-03-22⌊XXII paper damaged⌈[II]II paper damaged⌉ mensis Martii proximi1541-03-22⌋ datas, ex quibus dolenter intellexi paper damaged⌈[i]i paper damaged⌉, quod meas, quas ⌊⌋ et ad dominum paper damaged⌈[m]m paper damaged⌉ ⌊Cornelium Scepperum⌋ ⌊⌋, non habuerit. Quod cum paper damaged⌈[m]m paper damaged⌉ evenerit, ⌊magnificus dominus castellanus Biecensis⌋ et dominus ⌊Iostus Ludo paper damaged⌈[do]do paper damaged⌉vicus Decius⌋, ut reor, significarunt Magnificentiae Vestrae. Miseram mag paper damaged⌈[ag]ag paper damaged⌉num litterarum fasciculum ⌊Thoroniam⌋, quem inibi civis quidam Cracoviensis ⌊Ioannes Morstein⌋, ut ⌊Cracoviam⌋ perferret[1], accepit paper damaged⌈[t]t paper damaged⌉. In eo ad ⌊dominum Cornelium⌋ et ad Magnificentiam Vestram atque ad ple paper damaged⌈[le]le paper damaged⌉rosque alios bonos dominos et amicos in aula caesarea plurimae paper damaged⌈[ae]ae paper damaged⌉ meae litterae[2] inerant. Is porro ⌊Morstein⌋ non solum meas, verum etiam et domini ⌊Iosti⌋ ac aliorum, quas secum abstulerat paper damaged⌈[t]t paper damaged⌉, inter eundum se amisisse asseverat[3]. Quod ut credam, hucusque induci nequeo, miris namque modis hoc nostro tempore, quid quisque scribat ex aula nostra[4], inquiritur et in ea magni viri ex penetralibus et mensis suis non semel iam litteras amiserunt. Utcumque res habet, quod si etiam aulae litterae nostrae sint redditae, nihil me afficit, quandoquidem id, quod scribo, fateri me non pudet. Nihil moror eos, qui
cf. BRUNI cap. 17, p. 108
Itaque multa legendo et discendo undique carpere accumulareque oportet, cunctaque omnifariam scrutari atque rimari, unde nobis ad studia nostra aliqua sit proventura utilitas ⌊scrutari et rimari student omniacf. BRUNI cap. 17, p. 108
Itaque multa legendo et discendo undique carpere accumulareque oportet, cunctaque omnifariam scrutari atque rimari, unde nobis ad studia nostra aliqua sit proventura utilitas ⌋, quoniam non semper grata inveniunt. cf. Vulg. Is 21.2 ⌊Qui incredulus est, ut Isaias inquit, infideliter agitcf. Vulg. Is 21.2 ⌋. Et cum hac tempestate[5] nulla de <re> magis loquantur et scribant homines, quam de fide, nihil illa minus habent. Dabit igitur Magnificentia Vestra veniam hocque, quod mihi, vel hominum iniquitati paper damaged⌈[i]i paper damaged⌉ vel infelici casui imputabit[6].
Nescio quo fato litterae meae, quod et de iis subvereor, ad Magnificentiam Vestram, ad quam non nisi sincero scribuntur animo, non attingunt. Scripseram, cum novissime Magnificentia Vestra Vilnae ageret[7] cum generoso domino ⌊Achatio a Czeme castellano Gedanensi⌋, qui summopere amicitiam et familiaritatem praeclara Magnificentiae Vestrae fama illectus contrahere cum Magnificentia Vestra ambiebat. Is vero missus ab ⌊harum terrarum consiliariis⌋ ad ⌊serenissimam maiestatem paper damaged⌈[m]m paper damaged⌉ regiam⌋, cum ⌊Vilnae⌋ applicuisset, unde Magnificentia Vestra paulo ante abierat, litteras mihi retulit. Has iam tertio dedi et proprio nuntio ad manus ⌊domini Iosti⌋ misi, fore spe paper damaged⌈[e]e paper damaged⌉rans eas tandem redditas iri, quod prius non credam, quam cum responsum a Magnificentia Vestra videro[8].
⌊⌋, cum nuntio, quem vicinus meus ⌊illustrissimus dominus dux⌋ eo allegavit, repetiique singula, quae prius exaraveram, infaustumque cum prioribus litteris successum ⌊illi⌋ declaravi[9]. Et cum minime, pro suo candore, sit suspicax, non est, quod aliam quam amicam opinionem de Magnificentia Vestra conceperit.
Pro novis, quae scripsit, Magnificentiae Vestrae magnas habeo gratias, referrem quidem, si quid eiusmodi apud nos haberetur. Ne tamen novarum rerum omnino has legat vacuas, quae ad nos mari perlata sunt, sic in compendio feruntur. ⌊Regem Sueciae⌋ novas turbas moliri, armatam habere non contemnendam classem, quorsum illam impellere intendat, certo non sciri[10]. ⌊Dania⌋, cum qua hoc mense ⌊Burgundiae⌋ expirarunt indutiae[11], vicissim est in armis. ⌊Vicinus meus⌋, ne quid ii motus sibi incommodent, advigilat. Veretur, ne quod stratagemma inter ⌊Suecos⌋ et ⌊Livones⌋[12] delitescat, quod praeter spem periculum aliquod adferret. Ex ⌊Gallia⌋, ⌊Anglia⌋ et ⌊Scotia⌋ maritimae navigationi parata omnia sperantur[13]. Nos hic a Domino Deo pacem et religionis concordiam precamur, quae iam tandem summa est necessaria, apud ⌊nostrates⌋ enim, maxime autem in maioribus civitatibus[14], confusa fere et perplexa sunt omnia igne[15]; ad veram pietatem pertinens nemo vel vix unus aut alter est, qui quaerat,
cf. Vulg. Phil 2.21 Omnes enim sua quaerunt non quae sunt Christi Iesu ⌊omnes, quae sua sunt, quaerunt et non quae Iesu Christicf. Vulg. Phil 2.21 Omnes enim sua quaerunt non quae sunt Christi Iesu ⌋, qui iam tum demum ut nostri misereatur, cf. Apul. Met. 3.19 praesta quod summis votis expostulo ⌊summis votiscf. Apul. Met. 3.19 praesta quod summis votis expostulo ⌋ esset orandum, quod quidem a capite ortum habere deberet[16]. Ceterum intestinis, ut Magnificentia Vestra scripsit, bellis implicatum nullam eius rei de se praebet significationem. cf. Vulg. Ps (G) 35. 7 Iudicia tua abyssus multa ⌊Iudicia Dei abyssus multacf. Vulg. Ps (G) 35. 7 Iudicia tua abyssus multa ⌋ etc.
Quod Magnificentia Vestra ⌊⌋, ad negotia, quae modo tractantur[17], auctoritatem meam desiderari, fit magis amico quam iusto de me iudicio, nihil ego eiusmodi in me agnosco, quod ad haec tempora commodum esse possit. Et quantum coniicere possum ea, quae hoc nostro saeculo fiunt, non humanis viribus seu consiliis dirigi componive concessum esse, sed in solius Dei consistere potentia[18]. Proinde si quid a me vel me longe praestantioribus praestandum sit, id non nisi lacrimis et intimis orationibus, ut omnia in melius convertantur, a Domino Deo obtinendum. Qui Magnificentiam Vestram, quam, quemadmodum in ⌊divi Maximiliani⌋ aula summopere amavi et amare desiturus sum numquam, ut diutissime sospitet prosperetque in omnibus, ex corde oro.