List #2460
[Ioannes DANTISCUS] do [Samuel MACIEJOWSKI][Heilsberg (Lidzbark Warmiński)], 1541-07-17
Regest polski:
Dantyszek, zgodnie z zapowiedzią zawartą w poprzednim liście, przekazanym za pośrednictwem syna sędziego ziemskiego chełmińskiego, przesyła przez Hansa Holstena pieniądze od toruńskiego magistratu, w kwocie 50 florenów. Toruń powinien był przesłać tyle samo, ile przesłał Elbląg, czyli 66 florenów i 20 groszy (co stanowi połowę kwoty, przesłanej przez Gdańsk). Dantyszek nie rozumie, dlaczego torunianie przesyłają kwotę niższą niż zwyczajowa. Sugeruje, aby, o ile nie dostarczą brakującej kwoty, kancelaria pobierała od nich podwójną należność za dokumenty. Podkreśla także, ile trudności sprawiło mu wydarcie od nich pieniędzy. Świadom życzliwości i zasług adresata, wstydzi się, że należna suma płacona jest w ratach.
W trakcie pisania niniejszego listu przybył jednak poseł z Torunia z listem i resztą pieniędzy. W liście torunianie proszą Dantyszka, by przeprosił w ich imieniu za tak późną wysyłkę.
Dantyszek postanowił zatrzymać przy sobie jeszcze przez krótki czas Holstena, któremu wyznaczono termin [sądowy?] w poniedziałek po święcie Św. Jakuba [tj. 28 lipca]; dzięki temu będzie mógł za jego pośrednictwem bezpiecznie wysłać wieści z Prus, o ile się jakieś pojawią. Gorąco poleca adresatowi sprawę [Anny Woszczkowej], która wszystkim przysparza kłopotu. Szczegółowo opisuje stan tej sprawy w [osobnym] liście.
Rękopiśmienne podstawy źródłowe:
Pomocnicze podstawy źródłowe:
|
Tekst + aparat krytyczny + komentarz Zwykły tekst Tekst + komentarz Tekst + aparat krytyczny
Reverendissime mi Domine.
Quemadmodum nuper cum filio
Quantum taedii, quod tamen amor in Dominationem Vestram Reverendissimam dulcitudine tem hidden by binding⌈[m]m hidden by binding⌉perabat, in hoc exiguo extorquendo exhauserim vel ex [...] hidden by binding⌈[...][...] hidden by binding⌉ est clam non est, vel ex eo solo clam non est, quod intriverunt
Sed ecce in the Dantiscus hand, written over a⌈accecce in the Dantiscus hand, written over a⌉, me haec scribente, praeter spem adest mihi
Contineboque adhuc apud me