List #3061
[Ioannes DANTISCUS] do [Christoph] HEIL[Heilsberg (Lidzbark)], 1547-03-07
Regest polski:
Dantyszkowi nie sprawiło kłopotu napisanie listu [IDL 3060] do rady miasta Elbląga w sprawie pozostałej części pensji adresata, którą jest mu ona winna. Załącza swój podpisany list do rady miasta Elbląga w tej sprawie, mając nadzieję, że okaże się pomocny. Ponadto załącza dwa epigramaty, które znalazły się wśród przesłanych mu materiałów. Prosi, aby jeśli natrafi na podobne utwory, przesłał mu je. Zapewnia, o gotowości do udzielana adresat wsparcia, ilekroć uzna on, że jest mu potrzebne.
W przekreślonym fragmencie brulionu listu Dantyszek odmiennie komentuje sprawę dwóch epigramatów, wskazując, że napisał je za radą adresata w odpowiedzi na epigramat Marcina Lutra („Pestis eram vivens, moriens ero mors tua, papa”). Zastrzega, że nie chce ich publikacji pod własnym nazwiskiem, sugerując adresatowi wydanie bez wskazania autora, a jedynie z informacją, iż zostały mu przesłane z Niemiec.
Rękopiśmienne podstawy źródłowe:
Pomocnicze podstawy źródłowe:
Publikacje:
| ||||||||
Tekst + aparat krytyczny + komentarz Zwykły tekst Tekst + komentarz Tekst + aparat krytyczny
Salutem.
Non gravatim tibi eam operam impartivimus, ut ad senatum Elbingensem ratione debiti, quod restare tibi apud eum praetendis, scriberemus. Non fuit nobis molestum ratione residui salarii ad Elbingenses ratione residui salarii, quod Tuae Humanitati superinscribed in place of crossed-out tibi remi⌈tibi remi Tuae Humanitati Tuae Humanitati superinscribed in place of crossed-out tibi remi⌉ apud eos restare praetendis, scribere. Quas litteras sigillatas et his adiunctas Tuae Humanitati superinscribed in place of crossed-out tibi remi⌈tibi remi Tuae Humanitati Tuae Humanitati superinscribed in place of crossed-out tibi remi⌉ transmittimus et vellemus, ut multum illis, quod futurum speramus, apud eosdem obtineret written over s⌈stt written over s⌉. Adiunximus praeterea Apposuimus praeterea etiam nostris litteris duo epigrammata, quae hic inter alias schedas ad nos missas reperta sunt. Si quid simile habuerist, nobis Tua Humanitas impartiat. Bene valeat Tua Humanitas communicet on the margin in place of crossed-out te auctore, ad relationem versiculi, cum hic apud nos esses, „Pestis eram vivens, moriens ero mors tua, papa”p. 625 hic nata. Nolumus tamen, ut illa nobis vindicentur, vel sub nostro nomine circumferantur, sed sine auctore et adyton in vulgus spergantur, quod commode per te fieri potest, si ea ex Germania ... ea tibi missa dixeris. and then crossed-out⌈te auctore, ad relationem versiculi, cum hic apud nos esses, „Pestis eram vivens, moriens ero mors tua, papa” hic nata superinscribed in place of crossed-out conscripsimus⌈conscripsimus hic nata hic nata superinscribed in place of crossed-out conscripsimus⌉. Nolumus tamen, ut illa nobis vindicentur ms. vendicentur(!) ⌈vindicenturvindicentur ms. vendicentur(!) ⌉, vel sub nostro nomine circumfera written over u⌈uaa written over u⌉ntur, sed sine auctore et adyton in vulgus spergantur, quod commode per te fieri potest, si ea ex Germania ... illegible⌈...... illegible⌉ ea tibi missa dixeris. hic inter alias schedas ad nos missas reperta sunt. Si quid simile habuerit written over s⌈stt written over s⌉, nobis Tua Humanitas adscribed⌈Tua HumanitasTua Humanitas adscribed⌉ communicet superinscribed in place of crossed-out impartiat. Bene valeat Tua Humanitas⌈ impartiat. Bene valeat Tua Humanitas communicet communicet superinscribed in place of crossed-out impartiat. Bene valeat Tua Humanitas⌉ hic inter alias schedas ad nos missas reperta sunt. Si quid simile habuerist, nobis Tua Humanitas impartiat. Bene valeat Tua Humanitas communicet on the margin in place of crossed-out te auctore, ad relationem versiculi, cum hic apud nos esses, „Pestis eram vivens, moriens ero mors tua, papa”p. 625 hic nata. Nolumus tamen, ut illa nobis vindicentur, vel sub nostro nomine circumferantur, sed sine auctore et adyton in vulgus spergantur, quod commode per te fieri potest, si ea ex Germania ... ea tibi missa dixeris. and then crossed-out⌉, et quandocumque agnoverit illi nostram operam necessariam esse, eam libere utatur. on the margin⌈et quandocumque agnoverit illi nostram operam necessariam esse, eam libere utatur.et quandocumque agnoverit illi nostram operam necessariam esse, eam libere utatur. on the margin⌉
Bene valeat Tua Humanitas.
Dat(ae) or Dat(um)⌈Dat(ae)Dat(ae) or Dat(um)⌉ 7 Martii XLVII-o.[1]
[1 ] 7 Martii XLVII-o written in another hand.
AAWO, AB, D. 70, f. 259r