List #3270
[Ioannes DANTISCUS] do Mikołaj GRABIAWormditt (Orneta), 1547-11-25
Regest polski:
Dantyszek dziękuje za przekazanie informacji o poselstwie przedstawionym przez posła [Jeana de Monluc] króla Francji [Henryka II Walezjusza], a także za deklarację zajęcia się sprawą wdowy [Katariny Schewecken] po Georgu Scheweckem. Prosi o dalsze wspieranie wdowy.
Dantyszek przesłał właśnie Stanisławowi Hozjuszowi kopię apelacji wniesionej przez przeciwników wdowy w obecności notariusza i świadków. Po jej lekturze adresat może się przekonać, że nie mieli oni podstaw prawnych do odwołania się do króla [Zygmunta I]. Ich głównym argumentem jest, że nie pozwolono na wezwanie ich przed sąd królewski poza terytorium Prus.
Tymczasem przyjęte jest, że król wzywa strony w taki właśnie sposób, o czym świadczą liczne przykłady. Gdyby przeciwnicy wdowy chcieli podważyć wcześniejsze rozstrzygnięcie sądowe, powinni byli uczynić to w terminie wyznaczonym przez króla w wyroku. Nie podnieśli jednak wówczas tej kwestii ani przy ogłoszeniu wyroku, ani przy zatwierdzeniu donacji. Zdaniem Dantyszka ich działania zmierzają jedynie do przeciągania sprawy i zmuszenia wdowy do ponoszenia wyższych kosztów. Prosi adresata, aby udaremnił ich zamiary.
Rękopiśmienne podstawy źródłowe:
Pomocnicze podstawy źródłowe:
| ||||||
Tekst + aparat krytyczny + komentarz Zwykły tekst Tekst + komentarz Tekst + aparat krytyczny
Domino vicecancellario
Magnifice etc.
Quod Magnifica Dominatio Vestra non gravata est ad me quaedam de legatione oratoris regis Gallorum perscribere et operam suam in causa relictae olim domini Georgii Scheveke viduae polliceri, multas illi ago gratias. Quam plurimum secundo rogo, velit adhuc rationem huius viduae habere illique patrocinio suo non deesse.
Misi nunc in eius causa venerabili et eximio domino doctori Hosio instrumentum appellationis coram notario et testibus per adversam partem factum, quam si Dominatio Vestra sibi legi curaverit, facile intelliget, quod nullam causam provocandi ad serenissimam maiestatem regiam habuerint adversarii. Fingunt multas, nullam vero solidam et quae de iure constare posset. Inter eas vero potissimam esse volunt, quod serenissimae maiestati regiae non licuerit extra terras Prussiae eos ad tribunal suum evocare.
Cum tamen hoc non sit novum, sed saepius per serenissimam maiestatem regiam erga multos, quos similiter citavit, comprobatum, et si hoc impugnandum fuisset, fieri debebat in termino iuris , qui illis a serenissima maiestate regia, cum decretum suum proferret, nominatus et constitutus erat, ubi nihil huiusmodi pe[r] eos, nec in decreto regio, nec confirmatione donationis, prolatum esse invenitur. Sed, quantum ego animadvertere possum, nih[il] quam prolongationem negotii, ut eo viduam ad fundendas maiores impensas adigant, quaerant. In quo ne illis propositum eorum succeda[t], facile efficiet Dominatio Vestra.
Cui omnia faustissima a Domino Deo precor e[x] animo.
Datae Vormdit, XXV Novembris MDXLVII.