» Korpus Tekstów i Korespondencji Jana Dantyszka
Copyright © Pracownia Edytorstwa Źródeł i Humanistyki Cyfrowej AL UW

Wszelkie prawa zastrzeżone. Zabrania się kopiowania, redystrybucji, publikowania, rozpowszechniania, udostępniania czy wykorzystywania w inny sposób całości lub części danych zawartych na stronie Pracowni bez pisemnej zgody właściciela praw.

List #1579

[Ioannes DANTISCUS] do [Mauritius FERBER]
Cracow (Kraków), 1537-02-11


Rękopiśmienne podstawy źródłowe:
1kopia kancelaryjna język: łacina, ręką pisarza, AAWO, AB, D. 67, k. 52r-v
2regest z ekscerptami język: łacina, polski, XX w., B. PAU-PAN, 8243 (TK 5), a.1537, k. 10

Pomocnicze podstawy źródłowe:
1regest język: niemiecki, XX w., B. PAU-PAN, 8248 (TK 10), k. 384-385

Publikacje:
1CEID 1/1 Nr 4, p. 141-144 (in extenso; angielski regest)

 

Tekst + aparat krytyczny + komentarz Zwykły tekst Tekst + komentarz Tekst + aparat krytyczny Ekscerpty dotyczące podróży Dantyszka

 

Reverendissime in Christo Pater et Domine, Domine mi observandissime. Salutem et mei commendationem plurimam.

Scripsi hinc II-a huius, quae tum se offerebant, in compendio. Ad praesens etiam, colligens sarcinulas, non possum, ut velim utque scripsi in novissimis, esse copiosior, summatim tamen omnia perstringam. Dominica Sexagesimae praeterita maiestas regia iunior omnibus Regni statibus et nobis, qui hic sumus, ius iurandum praestitit, quod maior nuntiorum pars Regni audire noluit, priori die insalutato – ut aiunt – hospite abeuntes, priusquam ius iurandum esset praestitum. De nostris privilegiis cum maiestate regia seniore sumus collocuti. Respondit maiestas eius se nobis daturam litteras, quibus polliceri vult pro filio, quod omnia in privilegiis nostris contenta observare debeat. Hoc ipsum si post mortem patris non fecerit, nos etiam in nullo ei esse obligatos. Istiusmodi etiam litteras omnibus Regni statibus iam dedit. Nostras adhuc non habemus, utque intellegimus, non eiusmodi nobis tenoris dari debent, quod non parum nos turbat. Daturi tum sumus adhuc operam, ut tales iuxta promissum habere possimus. Super libello famoso, quod contra nos hic obtulerunt nostrae nobilitatis nuntii, satis eis est a maiestate regia acriter responsum, verbisque duris et pro meritis correpti nihil eorum, quae petiverant, obtinuerunt, omnibusque infectis hinc non sine turbatione discedunt etc.

Causa viduae Vagslagerin determinata est iuxta nostram Elbingi latam sententiam. Dissidium inter Thoronenses et Plocenses compositum ea est lege, quod quibuslibet annis Plocensibus licebit centum lastas duntaxat alecum adverso Vistula ad suos educere, aliis regnicolis, hoc est spiritualibus et nobilibus, decebit non amplius quam pro usu domus in scaphis suis ultra Thoroniam ascendendo habere etc.

Ad sopiendam controversiam gravaminum, quae nobilitas nostra cum magnis et parvis habet civitatibus, deputati sunt unanobiscum consiliarii Regni duo: dominus palatinus Posnaniensis aut filius eius castellanus, et palatinus Iuniwladislaviensis, de quibus novissime scripsi etc.

Sigilla dabuntur domino Premisliensi(!) et nepoti ex sorore olim castellani Cracoviensis Shidlowieczki. Reverendissimus dominus Plocensis se hinc ad ecclesiam suam confert etc.

Decreveram, ut scripsi, hinc recta nuntium meum per Masoviam ad Dominationem Vestram Reverendissimam mittere et ipsemet eodem itinere ad Dominationem Vestram Reverendissimam subsequi, verum, cum tempora mutata sunt propter [gla]ciorum dissolutionem, veritus, ne liquefactus Vistula me impedi[ret], coactus sum mutare sententiam, ex Lubavia Deo bene fave[nte] ad Dominationem Vestram Reverendissimam me collaturus. Praepositus Dominationis Vestrae Reverendissimae hac ho[ra] prandet apud me. Conatur se excusare de omnibus, quod facil[e] admitto, cum nocere non potuerit etc.

Nova, quae habeo, ex adiunctis intelliget, coram omnia diffusius, ut spero, b[revi] expositurus Dominationi Vestrae Reverendissimae, cuius paterno amori me commendo, Deumque precor, ut eandem quam diutissime sospitet pro[spe]retque in omnibus. Cras Deo bene favente hinc sum itu[rus].

Ex Cracovia, XI Februarii anno 1537.