» Korpus Tekstów i Korespondencji Jana Dantyszka
Copyright © Pracownia Edytorstwa Źródeł i Humanistyki Cyfrowej AL UW

Wszelkie prawa zastrzeżone. Zabrania się kopiowania, redystrybucji, publikowania, rozpowszechniania, udostępniania czy wykorzystywania w inny sposób całości lub części danych zawartych na stronie Pracowni bez pisemnej zgody właściciela praw.

List #2771

Elisabeth of Austria do Ioannes DANTISCUS
Vilnius, 1544-12-02
            odebrano Heilsberg (Lidzbark), 1544-12-14

Rękopiśmienne podstawy źródłowe:
1czystopis język: łacina, ręką pisarza, BCz, 1598, s. 179-182

Publikacje:
1PRZEŹDZIECKI 1 s. 296 (in extenso)

 

Tekst + aparat krytyczny + komentarz Zwykły tekst Tekst + komentarz Tekst + aparat krytyczny Ekscerpty dotyczące podróży Dantyszka

 

BCz, 1598, p. 179

Elisabeth of Austria (Elizabeth von Habsburg) (*1526 – †1545), Queen of Poland, Grand Duchess of Lithuania; first wife of Sigismund II August Jagiellon (1543-1545), daughter of Ferdinand I of Habsburg, and Anna JagiellonElizabethElisabeth of Austria (Elizabeth von Habsburg) (*1526 – †1545), Queen of Poland, Grand Duchess of Lithuania; first wife of Sigismund II August Jagiellon (1543-1545), daughter of Ferdinand I of Habsburg, and Anna Jagiellon Dei gratia regina Poland (Kingdom of Poland, Polonia), the kingdomPoloniaePoland (Kingdom of Poland, Polonia), the kingdom, magna dux LithuaniaLituaniaeLithuania, Rus (Russia)RussiaeRus (Russia), Prussia, region in central Europe, bordered by Pomerania, Poland, Lithuania, and Livonia. From 1466 it was divided into Royal Prussia (Prussia Regalis), part of the Kingdom of Poland, and Teutonic Prussia (Prussia Ordinis Theutonici), comprising the remnants of the Teutonic Order’s state in Prussia. In 1525 the Order’s last Grand Master, Albrecht von Hohenzollern, converted to Lutheranism and became the first lay duke in former Teutonic Prussia (dux in Prussia), thereafter known as Ducal Prussia (Prussia Ducalis). By the Treaty of Cracow, Ducal Prussia became a fief of the kings of PolandPrussiaePrussia, region in central Europe, bordered by Pomerania, Poland, Lithuania, and Livonia. From 1466 it was divided into Royal Prussia (Prussia Regalis), part of the Kingdom of Poland, and Teutonic Prussia (Prussia Ordinis Theutonici), comprising the remnants of the Teutonic Order’s state in Prussia. In 1525 the Order’s last Grand Master, Albrecht von Hohenzollern, converted to Lutheranism and became the first lay duke in former Teutonic Prussia (dux in Prussia), thereafter known as Ducal Prussia (Prussia Ducalis). By the Treaty of Cracow, Ducal Prussia became a fief of the kings of Poland, Mazowsze (Masovia) historic region in Central Poland, before 1526 an autonomous duchy and feud of the Kingdom of Poland, from 1526 included in the KingdomMasoviaeMazowsze (Masovia) historic region in Central Poland, before 1526 an autonomous duchy and feud of the Kingdom of Poland, from 1526 included in the Kingdom, Samogitia (Żmudź, Žemaitija)SamogithiaeSamogitia (Żmudź, Žemaitija) etc. domina

Reverende in Christo Pater, sincere nobis dilecte.

Accepimus cf. Ioannes DANTISCUS to Elisabeth of Austria ca. 1544-11-12, CIDTC IDL 7657, letter lostlitterascf. Ioannes DANTISCUS to Elisabeth of Austria ca. 1544-11-12, CIDTC IDL 7657, letter lost Paternitatis Vestrae singularem erga nos animi propensionem et observantiam prae se ferentes, quibus nos invisit et adventum nostrum in hunc LithuaniaMagnum Ducatum LituaniaeLithuania faustum felicemque precata est. Atque sui erga nos studii et observantiae monumentum nobis misit, quod pergrato accepimus animo, non solum munus, verum etiam animum donantis plurimi facientes. Habemusque gratias et favore nostro aliquando pro facultate nostra uberius referemus.

Quod autem Paternitas Vestra scribit, se LithuaniahucLithuania non gravatim venturam nobis visendis causa, agnoscimus illius erga nos optimum animum. Cuius praesentia fuisset nobis gratissima, nisi alia negotia publica et privata eam remorarentur. Utcumque tamen est, nos affectum istum Paternitatis Vestrae apud nos magni aestimamus et gratitudine nostra referre curabimus.

Illam bene feliciterque valere optantes.