Reverendo domino Culmensi oratori regis Poloniae

Salve.

Domine Orator.

Ne te pigeat pro tuo rarissimo candore cras mecum esse in prandio. In quo non tam exspectabis Apicianas lautitias Vitellianaque fercula, quam convivium paene Socraticum - nisi quod carebis fortassis glande fabisque (ni fallor) - non, quod erga talem amicum, qualis tu es, velim esse sordidus, sed ne post frequentes propinationes, quas mea ex [part]e tibi polliceor, oppleti pecuinis bellariis, Cyrcen iratam experiamur. Id tibi persuad[ea]s, vir iucundissime, neminem in iis equidem partibus Culmensi episcopo mihi optabili[ore]m esse, non in conviviis modo, sed etiam ubique loci, cum amicitiae vires experiri lic[ueri]t.

Vale, oratorum disertissime.

Tuus ex animo Eliota eques