Eximie Domine, Amice carissime. Salutem et felicitatem.

Iam non paucas a Dominatione Vestra accepi litteras, quibus, ut volui, hucusque copiose respondere non potui, cum ob has, quibus in praesenti et hoc rerum mearum cursu occupationes distentus sum, tum etiam ob multas in negotiis meis scriptiones, quae lippitudinem fere iam quandam mihi induxerunt. Istas itaque multis lituris pictas, immo oblitas ita, ut vix a me legantur, amanuensi tra[n]scribendas tradidi. Hoc tamen unum, quod Dominatio Vestra summopere a me petit , ad canonicatum meum pertinens, reieci ad communem reverendissimum dominum nostrum episcopum Cracoviensem, a quo omnia intelliget. In eo revera mea in Dominationem Vestram non defuit propensio. Quam optime valere cupio.

Ex castro meo Lubaviensi, XXVIII Septembris MDXXXVII.