List #3114
[Ioannes DANTISCUS] do Stanisław HOZJUSZ (HOSIUS)Heilsberg (Lidzbark), 1547-06-11
Regest polski:
Doręczyciel niniejszego listu, Achatius Grabow, przybył do Dantyszka z prośbą o ponowne zalecenie swojej sprawy, w której Dantyszek zwracał się do adresata o wsparcie w roku poprzednim. Wówczas król nie wydał żadnego rozstrzygnięcia, lecz odesłał sprawę do sądu i rady miasta Gdańska, aby Grabow przedstawił tam zebrane materiały z postępowania. Ponieważ uzyskał orzeczenie sądu, lecz nie rady, która zwlekała z decyzją, udał się teraz ponownie na dwór królewski, by uzyskać ostateczny wyrok od króla [Zygmunta I].
Grabow zwrócił się do Dantyszka z prośbą o wstawiennictwo u adresata oraz biskupa krakowskiego [Samuela Maciejowskiego]. Z ich pomocą mógłby zostać uwolniony od procesu lub dojść do porozumienia z przeciwną stroną sporu, czyli opatem [Jodokiem Kronem] i klasztorem w Pelplinie. Dantyszek przychyla się do prośby.
Rękopiśmienne podstawy źródłowe:
Pomocnicze podstawy źródłowe:
Publikacje:
| ||||||||
Tekst + aparat krytyczny + komentarz Zwykły tekst Tekst + komentarz Tekst + aparat krytyczny
Doctori Hoseo
Venerabilis etc.
Scio Dominationem Vestram naturali affectu libenter miseris et afflictis hominibus subvenire, ob idque confidenter saepius talium causas illi commendare soleo, qui etiam semper a me ad Dominationem Vestram commendaticias petunt. Hac fiducia fretus, ad me praesentium lator providus Achatius Grabow venit, quem cum causa sua superiori anno Dominationi Vestrae commendaveram. Quo tempore nihil in ea per serenissimam maiestatem regiam pronuntiatum fuit, sed integra ad iudicium et magistratum Gedanensem, ut ibi dictus Achatius capita et puncta quaedam interrogationum proponeret , remittebatur. Hoc cum iam ab eo factum sit et solutiones earum a iudicio obtinuerit, a magistratu vero non, qui eum in ea re non parum remorarunt , denuo ad aulam proficisci cogitur, ut ibi sententiam diffinitivam (quod futurum sperat) serenissimae maiestatis regiae super tota causa audiat.
Quare plurimum me rogavit, ut eum Dominationi Vestrae commendarem, quo illa una cum reverendissimo domino Cracoviensi illi patrocinaretur et id efficeret, ut tandem ab iis litibus absolveretur; vel, si commode hoc per Dominationem Vestram fieri posset, adversa pars, abbas et conventus Polplinensis, cum eo amice transigerent et causam inter se componerent. In eo, ut suam operam interponat Dominatio Vestra, rogo.
Quam felicissime valere opto.
Datae Heilsberg, XI Iunii 1547.