List #3238
[Ioannes DANTISCUS] do [Stanisław HOZJUSZ (HOSIUS)]Heilsberg (Lidzbark), 1547-10-26
Regest polski:
Na dwór królewski [Zygmunta I] wyrusza z niniejszym listem sekretarz rady miasta Elbląga, aby oczyścić ją z zarzutów sformułowanych w pozwie spowodowanym przez współobywatela, Petera Schissenteubera. Wznowił on sprawę rozstrzygniętą w poprzednim roku przez radę Prus Królewskich na sejmie w Grudziądzu. Uprzednio uznał ją za osądzoną i nie zgłaszał zamiaru apelacji, mimo że został pouczony o takiej możliwości. Nie powiadomił o apelacji ani radców, ani strony przeciwnej, a pod jej pretekstem uzyskał pozew królewski.
Chociaż apelacja naraża radę miasta na nieuzasadnione koszty, jej członkowie nie chcieli narazić się na zarzut niestawiennictwa i postanowili zastosować się do królewskiego wezwania. Rajcy zwrócili się do Dantyszka z prośbą o przedstawienie sprawy adresatowi oraz biskupowi krakowskiemu Samuelowi Maciejowskiemu i o wstawiennictwo w ich imieniu. Uczynił on to w liście do biskupa krakowskiego. Z tego listu i z relacji sekretarza elbląskiego adresat będzie mógł pełniej poznać przebieg sprawy.
Dantyszek prosi zatem, jak już wcześniej czynił za pośrednictwem Johanna von Höfen (Jana Hartowskiego), aby adresat wraz z biskupem krakowskim zabiegali u króla o niedopuszczanie apelacji wnoszonych jedynie przed notariuszem i świadkami w celu uniknięcia opłat sądowych. W przeciwnym razie przyniesie to szkodę ustawom królewskim oraz sądom w Prusach Królewskich.
Dantyszek nie wątpi we wsparcie adresata dla sekretarza elbląskiego.
Rękopiśmienne podstawy źródłowe:
Pomocnicze podstawy źródłowe:
Publikacje:
| ||||||||
Tekst + aparat krytyczny + komentarz Zwykły tekst Tekst + komentarz Tekst + aparat krytyczny
Venerabilis etc.
Proficiscitur ad aulam regiam praesentium lator, spectabilis magistratus Elbingensis secretarius, qui ut dominos suos ad tribunal regium per concivem eorum Petrum Schissenteuber citatos purget, eo allegatus est. Causam homo importunus superiori anno in comitiis Graudentinis per dominos consiliarios decisam renovat, cum tamen eo tempore etiam admonitus , appellare noluerit, sed decretum dominorum consiliariorum in rem iudicatam transire permisit, nunc autem appellationem coram notario et testibus confingens, quam tamen nec dominis hic consiliariis, nec parti advers[ae] insinuavit, eius praetextu citationem regiam, falsa facta relatione contra magistratum Elbingensem, obtinuit.
Qua citatione si multum in faciendis expensis dictus magistratus molestia [is]tius hominis iniustissime gravetur, noluerunt tamen videri contumaces, sed o[b]temperandum esse citationi regiae duxerunt, quo autem citius absolverentur , petiverunt a me, ut eam causam reverendissimo domino Cracoviensi et Dominationi Vestrae, exponendo illis processum eius, commendarem. . Quod feci in litteris mei[s] ad reverendissimum dominum Cracoviensem diligentissime, unde Dominatio Vestra et ex relatione dicti secretarii Elbingensis se melius informari poterit et statum caus[ae] cognoscere.
Quam plurimum rogo, cum idem etiam antea illae per patruelem meum, Ioannem Harteusky, referri iussi, ne admi[t]tat, sed diligenter una cum reverendissimo domino Cracoviensi apud serenissimam maiestatem regiam instet, quo huiusmodi appellationes, quae per partes nullam aliam ob caus[am] coram notario et testibus fiunt, nisi ut non solvantur iudiciis sportulae appellationum, tollantur, nec posthac ulli concedantur, qui probare non potuerit appellationem ab ordinariis illi proh[i]bitam fuisse. Hoc si non cavebitur plurima inconveni[en]tia, quibus multum constitutionibus serenissimae maiestatis regiae et iudiciis hic [nos]tris derogabitur, inde nascentur.
Velit itaque Dominatio Vestra Elbinge[nsium] secretario non deesse patrocinio suo idque, ut in hac causa derogat[ur], extraordinariarum appellationum initium sumat et importu[ni] homines, qui nihil quam lites quaerunt, repellantur. In eo hic nobis non defuturam Dominationem Vestram mihi persuadeo.
Quam diutissime valer[e] cupio ex animo.
Datae Heilsberg, XXVI Octobris MDXLVII.